28 listopada 2008 roku podczas posiedzenia Sesji Plenarnej Rady Adwokatur i Stowarzyszeń Prawniczych Europy (CCBE) po raz drugi w historii została wręczona nagroda w dziedzinie praw człowieka. W tym roku laureatami nagrody zostali Pan Li Heping z Chin oraz grupa prawników z Hiszpanii broniąca oskarżonych o zamachy terrorystyczne w Hiszpanii 11 marca 2004 roku.

Pan Li Heping jest chińskim prawnikiem i obrońcą w procesach przed chińskimi sądami. Od 2000 roku prowadzi sprawy osób niesłusznie oskarżonych, których pozbawiono lub poważnie naruszono prawa do obrony i sprawiedliwego sądu. Zaangażował się w pomoc prawną członkom ruchu Fa-Lun-Gong, wspiera ubogich wywłaszczanych siłą ze swoich gospodarstw i domów, działa na rzecz osób poszkodowanych fatalną sytuacją w dziedzinie ochrony środowiska, pomaga organizacjom pozarządowym. Stworzył bogaty zbiór spraw, w których chińskie władze oraz sądy naruszały międzynarodowe konwencje w dziedzinie praw człowieka oraz prawo wewnętrzne Chin. Był wielokrotnie poddawany represjom. Wyrzucony z mieszkania, pobity przez „nieznanych sprawców”. Zniszczono mu archiwum prowadzonych spraw, utrudniano wykonywanie zawodu prawnika. Od lat jest inwigilowany dwadzieścia cztery godziny na dobę. W ubiegłym roku został poszkodowany w „wypadku” samochodowym, w którym ucierpiało również jego dziecko. Partnerzy jego kancelarii odchodzą lub są zmuszani do zaniechania współpracy. Pomimo tego Pan Li Heping nieustannie daje dowód na przywiązanie do zasady nienaruszalności godności osoby ludzkiej oraz do obrony rządów prawa w tak trudnych warunkach.

Połączona Grupa Adwokatów – Obrońców w procesie 11/3 to prawnicy, którzy podjęli się obrony osób oskarżonych o dokonanie zamachów terrorystycznych 11 marca 2004 roku w Madrycie. W wyniku tych zamachów zginęło 191 osób w tym czworo Polaków. Przygotowanie procesu odbywało się pod bardzo silną presją wzburzonej opinii publicznej. Adwokatura miasta Madryt została zobowiązana do wskazania obrońców z urzędu. Ostatecznie dwudziestu trzech prawników podjęło się obrony osób, których ogół skazał na długo przed procesem. W sposób szczególny należy podkreślić fakt, że partner z kancelarii jednego z obrońców, wraz z małżonką, zostali zamordowany w wyniku tych zamachów. Sami prawnicy dzielą swoje życie na czas przed i po procesie. Przed procesem prowadzili normalne życie zawodowe i towarzyskie, osiągając sukcesy w prowadzeniu praktyki adwokackiej. Po podjęciu się obrony oskarżonych dostali się pod pręgierz wzburzonych obywateli żądających szybkiej kary. Na przeszło osiemnaście miesięcy musieli zawiesić normalna praktykę zawodową by przygotować i prowadzić obronę w tym procesie stulecia. Zapoznali się z 90 tysiącami dokumentów, przesłuchali 650 świadków i 98 ekspertów pod presja niemal czterystu dziennikarzy obserwujących proces. A mimo tego ogromnego natężenia pracy, mimo negatywnego nastawienia opinii publicznej, mimo osobistych doświadczeń adwokaci stanęli na wysokości zadania i to dzięki ich wysiłkom wymiar sprawiedliwości nie pozwolił na złamanie zasady rządów prawa i zapewnił oskarżonym prawo do rzetelnej obrony przed sądem.

Ci prawnicy to: Antonio Alberca Pérez, Jesús Maria Andújar Urrutia, Francisco José Andújar Ramírez, Eva Aragón Fernández-Cavada, Andres Arévalo Pérez-Fontán, Beatriz Margarita Bernal Gaipo, José Luis Borraz Diaz, Fernando Crespo Vadillo, Miguel Garcia Pajuelo, Eduardo Ezequiel Garcia Peña, María Isabel García Moreno, Juan Ramón Gemeno Marín, Cristóbal Gil del Campo, Juan Carlos Herranz Blázquez, José Luis d´lom Laso, Ricardo López Sanchez, Mónica Teresa Peña Maesso, María del Carmen Perez Calera, Maria del Mar Ramos Llorens, Julio Sanchez-Majano Suarez-Llanos, Juan Jesús Yebes Ballesteros, Endika Zulueta San Sebastian, Alicia Moreno Pérez.