14.12.2009 r.
Dnia 3 września 2009 r. w Brukseli odbyło się kolejne posiedzenie Grupy Roboczej ds. Europejskiego Prawa Umów działającej w ramach Rady Adwokatur i Stowarzyszeń Prawniczych Europy (CCBE). Posiedzenie prowadził przewodniczący grupy roboczej Friedrich Graf von Westphalen. Zgromadzeni zaakceptowali protokół z poprzedniego posiedzenia. Następnie omówione zostały sprawy związane z projektem dyrektywy dotyczącym praw konsumentów.
Komisja Europejska chce zwiększyć i ujednolicić gwarancje ochrony dla konsumentów. W tym celu 8 października 2008 r. przygotowany został projekt dyrektywy o prawach konsumentów[1]. Nowa dyrektywa zastąpić ma cztery obowiązujące w chwili obecnej, tj. dyrektywę 85/577/EWG w sprawie umów zawartych poza lokalem przedsiębiorstwa, dyrektywę 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, dyrektywę 97/7/WE w sprawie umów zawieranych na odległość oraz dyrektywę 1999/44/WE w sprawie sprzedaży konsumenckiej i gwarancji. Te cztery dyrektywy określają prawa konsumentów wynikające z umów. Projekt zakłada połączenie tych czterech dyrektyw w jeden instrument, który regulować będzie wspólne dla konsumentów zagadnienia w sposób systematyczny, upraszczając i aktualizując istniejące przepisy oraz eliminując niespójności. Projekt dyrektywy odchodzi od podejścia minimalnej harmonizacji przyjętego w czterech wskazanych powyżej dyrektywach i zakłada pełną harmonizację. Zgodnie z art. 4 projektu dyrektywy, państwa członkowskie nie mogą utrzymywać ani wprowadzać do ich prawa krajowego przepisów odbiegających od tych, które zostały ustanowione w tej dyrektywie. Przedstawiciele m.in. Wielkiej Brytanii i Austrii wypowiedzieli się przeciwko pełnej harmonizacji wskazując, że właściwsza byłaby pełna harmonizacja, ale dotycząca jedynie niektórych aspektów uregulowanych w projekcie dyrektywy, przykładowo obowiązków informacyjnych, prawa odstąpienia czy też listy postanowień umownych, co do których istnieje domniemanie, że naruszają uczciwe praktyki rynkowe. Z kolei delegacje z Irlandii i Brukseli podkreślały, iż postanowienia dyrektywy, pomimo ich pełnego implementowania, mogą w praktyce być w różny sposób stosowane, w zależności od uwarunkowań prawa lokalnego.
Uczestnicy posiedzenia ponadto dyskutowali nad kolejnymi zagadnieniami dotyczącymi projektu dyrektywy o prawach konsumentów zawartych w projekcie stanowiska CCBE. Omawiane zatem były kwestie obowiązków informacyjnych przedsiębiorców, kar wynikających z niezastosowania się do tej regulacji, np. w postaci braku konieczności zapłaty dodatkowych opłat przez konsumenta. Wypowiedzi przedstawicieli delegacji dotyczyły także prawa do odstąpienia w umowach zawieranych na odległość oraz poza lokalem przedsiębiorcy. Ponadto wskazywano na skutki prawne odstąpienia od umowy w zakresie usług prawnych i konieczność zastrzeżenia w stanowisku CCBE, iż nawet w takim przypadku należałoby przewidzieć wynagrodzenie dla prawnika chociażby w zakresie poniesionych przez niego kosztów oraz niezbędnego doradztwa prawnego. Przedstawiciele delegacji francuskiej, irlandzkiej i brytyjskiej wskazywali również na uregulowane w projekcie dyrektywy wyłączenia dotyczące prawa odstąpienia od umowy zawieranej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa w sytuacji, gdy świadczenie usług nastąpiło przed upływem 14-dniowego okresu na odstąpienie za wyraźną zgodą konsumenta oraz gdy konsument żąda natychmiastowego wykonania usługi przez przedsiębiorcę. Uczestnicy posiedzenia postanowili, że propozycja stanowiska CCBE w sprawie projektu dyrektywy o prawach konsumenckich będzie prezentowana na Komitecie Stałym CCBE w całości wraz ze wskazanymi w nim proponowanymi wariantami rozwiązań oraz wszystkimi uwagami zgłoszonymi przez poszczególne delegacje.
Ostatnim tematem dyskutowanym na posiedzeniu była kwestia propozycji stanowiska CCBE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie projektu Wspólnego Systemu Odniesienia (Draft Common Frame of Reference[2]), dalej DCFR. Przedstawiciele delegacji francuskiej oraz brytyjskiej[3] opowiedzieli się za nie kontynuowaniem na tym etapie prac nad wybranymi zagadnieniami uregulowanymi w DCFR (m.in.. dotyczącymi umowy sprzedaży, zgodności towaru z umową, odszkodowania czy okresu dochodzenia roszczeń) ze względu na niewiążący charakter tego dokumentu oraz to, że Komisja Europejska przeprowadza wewnętrzny proces selekcji mający na celuokreślenie, które części DCFR zostaną ujęte w ostatecznym dokumencie. Ponadto w zakresie praw konsumenckich ujętych także w DCFR Grupa robocza przygotowała już projekt stanowiska. Uczestnicy posiedzenia postanowili, że na kolejne spotkanie zostaną przedstawione przez poszczególne delegacje ewentualne zagadnienia z zakresu DCFR, którymi mogłaby się zajmować Grupa robocza ds. europejskiego prawa umów i po przedstawieniu przez KE ostatecznego dokumentu CFR zostanie podjęta decyzja, czy należy dalej kontynuować prace nad analizą tego dokumentu i w jakim zakresie. Kolejne posiedzenie Grupy roboczej ds. europejskiego prawa umów planowane jest w listopadzie br.
dr Marlena Wach radca prawny w kancelarii DLA Piper
członek Komisji Zagranicznej KRRP i OIRP Warszawa
[1]KOM(2008) 614, 2008/0196 (COD).
[2] Draft Common Frame of Reference for European contract law, published by the Academic Research Network in December 2007. DCFR wg pierwotnych założeń miał stanowić instrument, czy też podręcznik dla KE i prawodawcy wspólnotowego, wykorzystywany w trakcie przeglądu istniejących i przygotowywania nowych przepisów w zakresie prawa umów.
[3] Por. European Union Committee, 12th Report of Session 2008–09, European Contract Law: the Draft Common Frame of Reference of10 June 2009, published by the Authority of the House of Lords.
|
Wersja do druku
Do góry strony
