10.10.2009 r.
Posiedzenie prowadziła przewodnicząca Komisji Lucy Dupong z Luksemburga.
1. W pierwszym punkcie porządku obrad omówiono jaki wpływ na obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej będą miały:
- projektowane Rozporządzenie UE w sprawie agencji ratingowo-kredytowych,
- projektowana Dyrektywa w sprawie zarządzania alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,
- projektowana nowelizacja Dyrektywy w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji (nadużyć) na rynku (Dz. Urz. UE L 2003 r. Nr 96 poz. 16),
- projektowana nowelizacja Dyrektywy 2003/71/WE w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych (Dz. Urz. UE L 2003 r. Nr 345 poz. 64).
Ekspert Pietro Fioruzzi wyjaśnił, że źródłem potencjalnych problemów jest niespójność sformułowań odnoszących się do tajemnicy zawodowej i uprawnień kompetentnych władz, występująca w wyżej wymienionych projektach aktów prawnych. Jest ona prawdopodobnie spowodowana tym, że nad tekstami tych projektów pracują różne zespoły ekspertów i brak jest koordynacji w obrębie Komisji Europejskiej. Tymczasem należałoby dążyć do ujednolicenia tej terminologii. Różne rozumienie koncepcji tajemnicy zawodowej w poszczególnych państwach UE nie ułatwia jednak zadania. Ekspert wskazał także, że w treści obowiązujących Dyrektyw nie ma obecnie wyraźnych odwołań dotyczących tajemnicy zawodowej. W toku dyskusji członkowie Komisji analizowali, czy w tej sytuacji wzmiankę o tajemnicy zawodowej należy wprowadzać do preambuł Rozporządzenia i Dyrektyw, czy raczej do ich treści. Argumentowano, że wprowadzenie takiego odwołania do treści aktów prawnych może dać asumpt do interpretacji, że w dotychczasowym stanie prawnym (bez takiego odwołania do tajemnicy zawodowej) krajowe regulacje tajemnicy zawodowej nie znajdują zastosowania. Z tego względu Komisja Deontologiczna CCBE opowiedziała się za tym, ażeby lobbować za wprowadzeniem wzmianki o konieczności przestrzegania tajemnicy zawodowej w preambułach, a nie w treści, wymienionych wyżej aktów prawnych.
2. W drugim punkcie porządku obrad analizowano problemy podniesione przez prof. Hansa Juergena Hellwiga dotyczące stosowania krajowego kodeksu etycznego oraz kodeksu etyki CCBE, w sytuacji, w której jeden z tych kodeksów zawiera surowsze wymagania niż drugi. Tytułem przykładu, art. 3.3.1 Kodeksu Etyki CCBE zawiera bezwzględny zakaz pactum de quota litis. Tymczasem niemiecki Trybunał Konstytucyjny uznał zakaz pactum de quota litis za niezgodny z konstytucją (ze względu na nadmierne ograniczenie konstytucyjnej swobody wykonywania zawodu) i obecnie pactum de quota litis jest dozwolona w Niemczech. Czy niemiecki prawnik, świadczący usługę transgraniczną w innym państwie członkowskim UE, rzeczywiście podlega Kodeksowi Etyki CCBE, który zakazuje pactum de quota litis w sytuacji, w której taki zakaz został w Niemczech uznany za niekonstytucyjny? Pytania pojawiają się także w odwrotnej sytuacji: dla przykładu polski radca prawny, świadczący usługę transgraniczną w Niemczech, także podlega Kodeksowi Etyki CCBE, który zakazuje pactum de quota litis w sytuacji, w której niemieccy adwokaci mogą stosować pactum de quota litis. Czy nie dochodzi tutaj do dyskryminacji polskiego radcy prawnego?
Zdaniem prof. Hansa Juergena Hellwiga wskazane wyżej problemy powodują, że należy rozważyć, czy jest właściwa tzw. regulacja selektywna, to znaczy sytuacja, w której Kodeks Etyki CCBE znajduje zastosowanie tylko przy transgranicznym świadczeniu pomocy prawnej. Drugi wiceprzewodniczący CCBE Georges Albert Dal, zabierając głos w dyskusji zajął stanowisko, że nie można realistycznie oczekiwać, że w najbliższym czasie uda się zharmonizować zasady etyczne obowiązujące na szczeblu krajowym w państwach członkowskich CCBE. Dlatego rozróżnienie między zasadami etycznymi obowiązującymi przy świadczeniu pomocy prawnej w kraju oraz pomocy transgranicznej musi być utrzymane, choć byłoby idealnie, gdyby kiedyś w przyszłości udało się je zharmonizować, aby takie same zasady obowiązywały we wszystkich państwach przy świadczeniu pomocy w kraju. Jego zdaniem, nie może być mowy o dyskryminacji prawników w sytuacji, w której takie same (surowsze) zasady obowiązują niemieckiego adwokata, świadczącego usługę transgraniczną poza Niemcami i nie-niemieckiego prawnika, świadczącego taką usługę w Niemczech.
Ponieważ zgodnie z pkt 114 preambuły Dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 2006 r. Nr 376 poz. 36): „Państwa członkowskie powinny zachęcać, w szczególności zrzeszenia, organizacje i stowarzyszenia zawodowe, do sporządzania kodeksów postępowania obowiązujących na poziomie wspólnotowym. Kodeksy te powinny zawierać, zgodnie z charakterem każdego zawodu, zasady podawania do publicznej wiadomości informacji handlowych przez przedstawicieli zawodów regulowanych oraz zasady etyki zawodowej i postępowania zawodowego związane z wykonywaniem zawodów regulowanych, które mają na celu przede wszystkim zapewnienie niezależności, bezstronności oraz dochowania tajemnicy zawodowej. Ponadto, takie kodeksy powinny określać warunki, którym podlega działalność pośredników w obrocie nieruchomościami. Państwa członkowskie powinny podjąć działania towarzyszące w celu zachęcenia zrzeszeń, organizacji i stowarzyszeń zawodowych do wdrożenia na poziomie krajowym powyższych kodeksów postępowania, przyjętych na poziomie wspólnotowym” – dlatego krajowe delegacje CCBE są proszone o przekazanie informacji, czy rządy w ich państwach podjęły jakiekolwiek działania w tym kierunku.
3. W trzecim punkcie porządku obrad omówiono referat Georgesa Alberta Dala w sprawie „podwójnej deontologii”.
4. W czwartym punkcie porządku obrad omówiono odpowiedź DHL na obawy wyrażone w piśmie CCBE, związane z obowiązującymi w DHL „Ogólnymi warunkami”, które zezwalają na otwieranie przesyłek. DHL wyjaśniło, że jest to niezbędne, jeżeli przesyłki są przewożone drogą lotniczą. Jędrzej Klatka zauważył, że zgodnie z „Ogólnymi warunkami” DHL ma prawo otwierać wszystkie przesyłki, a nie tylko te przewożone drogą lotniczą. Po dyskusji postanowiono, że sekretariat CCBE zawiadomi poszczególne korporacje prawnicze o niebezpieczeństwie naruszenia tajemnicy zawodowej przy korzystaniu z usług DHL i zwróci się z prośbą o przekazanie tej informacji poszczególnym prawnikom.
oprac. radca prawny Jędrzej Klatka
|
Wersja do druku
Do góry strony
