
Kontynuujemy publikację wybranych orzeczeń sądów dyscyplinarnych (okręgowych sądów dyscyplinarnych i Wyższego Sądu Dyscyplinarnego). Przypominamy, że jako kryterium wyboru orzeczeń przyjęto z jednej strony ciężar gatunkowy spraw rozpatrywanych przez nasze sądy dyscyplinarne, z drugiej – znaczenie wybranych orzeczeń (postanowień) dla praktyki dyscyplinarnej. Z uwagi na konieczność ochrony wrażliwych danych osobowych imiona i nazwiska ukaranych, pokrzywdzonych i świadków oraz niektóre okoliczności popełnienia przewinień dyscyplinarnych zostały zmienione. Przegląd uzupełniamy wskazaniem na niektóre aspekty związane z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2010 r.
x x x
Wyrokiem z dnia 18 października 2010 r. (sygn. akt K 1/09, ogł. w Dz. U. Nr 200, poz. 1326) Trybunał Konstytucyjny orzekł, między innymi, że art. 65 ust. 2c ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. nr 10, poz. 65 i Nr 47, poz. 278) w zakresie, w jakim zawiera sformułowanie „bez prawa ubiegania się o ponowny wpis” – jest niezgodny z art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego wszedł w życie z dniem 27 października 2010 r. i przedmiotowy przepis w zakresie ustalonym tym wyrokiem został wyeliminowany z systemu prawnego. Lektura wyroku, jak i samej ustawy o radcach prawnych, a przede wszystkim praktyka sądów dyscyplinarnych wskazują jednak, że ustawa jest obarczona również innymi brakami w zakresie uregulowania spraw dyscyplinarnych, które powinny jak najszybciej zostać usunięte w drodze nowelizacji ustawy. Zostały one wskazane podczas ostatniej ( w ubiegłej już kadencji organów samorządu radców prawnych) naradzie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, a należą do nich: brak precyzyjnych regulacji odnoszących się do sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych przez organy izb radców prawnych, skutków wymierzonych kar dyscyplinarnych w sferze biernego i czynnego prawa wyborczego, publikowania niektórych orzeczeń, a także wymierzania łącznej kary dyscyplinarnej w przypadku ich zbiegu. Braki te w istotny sposób wpływają również na skuteczność i jakość postępowań dyscyplinarnych.
Oprac. dr Stanisław Małecki
|