Uchwała Nr 30/A/VII/2008

• −w związku ze skierowanym do konsultacji poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy - Prawo o notariacie (Druk Sejmowy nr 511);
• −mając na uwadze wcześniejsze stanowiska samorządu radców prawnych w przedmiocie zmiany w w/w ustawach, zawarte w szczególności w uchwale
  Nr 532/VI/2007 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 3 marca 2007 r.;
• −stosując się do wytycznych zawartych w uchwale Nr 4/2007 VIII Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 9 listopada 2007 roku - 

1. 1. Krajowa Rada Radców Pranych negatywnie opiniuje przedłożony do zaopiniowania poselski projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy – Prawo o notariacie (druk sejmowy nr 511), gdyż nie uwzględnia on ocen zawartych w wyrokach Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 16 kwietnia 2006 r. – sygn. akt: K6/06 i z dnia 8 listopada 2006 r. – sygn. akt: K30/06, w zakresie dostępu do prawniczych zawodów zaufania publicznego, a ponadto w kilku punktach budzi obawy co do jego zgodności z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz marginalizuje ustawowe uprawnienia samorządu radcowskiego w sprawowaniu pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu radcy prawnego.

1. 1. Optymalną i podstawową drogą do uzyskania uprawnień do wykonywania prawniczych zawodów zaufania publicznego jest aplikacja.
2. 2. Egzamin radcowski powinien być egzaminem przeprowadzonym przez samorząd zawodowy z udziałem przedstawicieli Ministra Sprawiedliwości. W ocenie  organizacja i przeprowadzanie egzaminu radcowskiego jest niezbędnym elementem należytego sprawowania pieczy nad właściwym wykonywaniem zawodu zaufania publicznego.    
3. 3. Organy samorządu radców prawnych mają prawo i obowiązek współpracować przy tworzeniu i uchwalaniu norm regulujących zasady uzyskiwania uprawnień radcy prawnego i wykonywania zawodu.  

1. 1. Uwzględniając stwierdzenia i uwagi przedstawione w § 1 i § 2,  Krajowa Rada Radców Prawnych prezentuje stanowisko, że przesłany do konsultacji projekt ustawy, wymaga daleko idących zmian i uzupełnień, z następujących powodów:
   1. a. projekt nie zawiera nowych rozwiązań i co do zasady powiela, z niewielkimi zmianami poprzednie projekty, opracowywane w Ministerstwie Sprawiedliwości w latach 2006 – 2007, i negatywnie zaopiniowane przez samorządy zawodowe adwokatów, radców prawnych, notariuszy i Krajową Radę Sądownictwa;
   2. b. nie zostały przy formułowaniu rozwiązań legislacyjnych projektu uwzględnione wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt K 6/06 z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt K 30/06 oraz
      26 marca 2008 r., sygn. akt K 4/07 (ostatni z przyczyn obiektywnych); 
   3. c. projekt nie prowadzi do całościowego ukształtowania zasad nabywania uprawnień i wykonywania zawodu radcy prawnego. Przedmiotem zainteresowania projektodawcy jest – co do zasady – wyłącznie egzamin wstępny na aplikację, egzamin radcowski i wskazanie sposobów na obejście podstawowych wymogów uzyskania uprawnień radców prawnych (aplikacja
      i egzamin) przez różnego rodzaju grupy osób;
   4. d. projekt nie wprowadza żadnych zmian w tak istotnej kwestii jak zmiana modelu aplikacji radcowskiej, w tym: rozważenie skrócenia aplikacji, ustalenie opłat rocznych za aplikację połączonych z rzeczywistymi jej kosztami, zmian zasad sprawowania patronatu w celu silniejszego powiązania aplikanta z patronem;
   5. e. projekt pomimo braku racjonalnych przesłanek,  obniża wymagania stawiane osobom przystępującym do egzaminu wstępnego na aplikację, czyniąc powyższy egzamin w coraz większym stopniu bezprzedmiotowym;
   6. f. projekt wprowadza model egzaminu radcowskiego przeprowadzanego de facto przez komisje powoływane przez Ministra Sprawiedliwości, jedynie przy udziale przedstawicieli samorządu radcowskiego; 
   7. g. projekt rozszerza katalog uprawnionych do wpisu na listę radców prawnych bez wymogu odbycia aplikacji i zdania egzaminu radcowskiego na grupy osób, które z powodów merytorycznych nie dają rękojmi należytego wykonywania zawodu radcy prawnego. Powyższe uniemożliwia samorządowi radcowskiemu należyte wykonywanie przez niego konstytucyjnie nałożonych zadań, w zakresie sprawowania pieczy nad wykonywaniem zawodu zaufania publicznego. 
   8. 2. Krajowa Rada Radców Prawnych przyjmuje szczegółowe uwagi do przedłożonego projektu ustawy, określone w załączniku do uchwały i zobowiązuje Prezydium KRRP do ich prezentowania w ewentualnych dalszych pracach legislacyjnych.